Eg bur fem hundre meter unna Bergen Kristne Grunnskole, der 14 lærarar har streika sidan april. Eg ser nokre av desse lærarane kvar dag frå bussen, dei er iført gule refleksvestar over kleda og har som regel regnjakkehettene på. Likevel har eg begynt å kjenne att nokre av ansikta. Eg har også fått med meg at dei har skifta banner: I vår stod det «I streik for tariffavtale», no står det «Her pågår streikebryteri». Sjølv om eg har lese mange saker om streiken, er det uklart for meg kvifor skulen ikkje vil akseptere å gje lærarane tariffavtale. Det er også uklart for meg korleis dei kan forsvare at dei har tilsett nye lærarar og rydda pultane til dei streikande lærarane. Lat det ikkje vere tvil om kven eg støttar i denne saka: Eg får lyst til å seie noko oppbyggeleg kvar gong eg går forbi den våte forsamlinga i gule vestar, får lyst til å vinke og løfte knyttneven i solidaritet frå bussen. Dei har streika i eit halvt år!